eg e IKKJE felen av meg. d e høyst sjeldent eg blir skremt elle redde, av någe som helst. d går ikkje an å hoppa fram å se BØ! t meg. eg kan tella på ei hånd di gongene eg har blitt redde i ein film. men fy søren! eg tørr ikkje gå å legga meg! eg tørr nesten ikkje å blunka! eg va å såg black swan i dag. d e d SYGASTE eg har vert me på! di har tatt skumle ting t ein heilt nye dimensjon! du vett når du ser skumle filma, så sidde du bare å vente på at ting ska skje, for d e forventa, å du vett alltid kati di skumle tingå komme. d e liksom standard. i black swan så trekke di d ud å ud å ud å ud. så forvente du at någe skummelt ska skje, men så skjer d ikkje, så vente du litt t, men ingenting skjer, så tenke du kanskje d ikkje sker alligavel, men du vente litt t ford, men ingenting skjer, så når angsten har sloppe i magen å du tenke då skjer d ikkje då, så BANG!!!
nå kan eg aldri gå å se ein oppsetting av svansjøen. eg kan aldri hørra på speledåsen min igjen. (for den har same sang som på speledåsen i filmen) eg tørr nesten ikkje se meg i speilet. hvis dette e starten for ein heilt nye dimensjon på psykologiske thrillera, så komme den avskafte ideen om å gå film-bachelor t å bli grundig revurdert. ALDRI har eg blitt så utfordra på min egen "ka-handle-denne-filmen-om-tolkning-mens-eg-ser-an"-oppfattelse. eg trodde eg hadde forstått d, så naj, d hadde eg ikkje. så trodde eg d igjen, men naj, d hadde eg ikkje. dette e et fantastisk stykke kunst som ikkje gjer någen løysning før rolleteksten komme. FANTASTISK!! men heilt grusomt for håbet om søvn. hvis denne ikkje får oscar på sundag komme eg t å musta all respekt for hollywood for alltid.
så mens ein slide me å manna seg opp t å pussa tennene, så gjørr ein slike ting i staden, som å hørra på denne sangen.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar