(welcome home, son - radical face)
eg skrive på opptagsprøven min. i dag hadde forfatterbesøg på skolen. Bjarte Breiteig hette han. eg leste bag på bogå hans at han hadde gått på skrivekunst, men eg tårte ikkje spør an om d. kanskje han ikkje suns d va så kult å snakka om, siden han ikkje nevnte d sjøl. akkorat som meg, som ikkje suns d e så kult å snakka om, å som suns at ein kunstnarsjel burde klara seg på eigenhånd uden å få hjelp av någen som angivelig ska konna d. for koss kan du egentlig konna d? d e jo kunst.
einaste eg vett, e at eg e stuck, å at eg trenge hjelp å komma viare å hjelp t å bli verkelig flinke. skrivekunst virke som den einaste løysningen akkurat nå. enlighten me, hvis du kan.
june tror eg e vinterdeprimert. eg tror eg e all around deprimert. for dette e meg:
Han kjem ikkje lenger, og står
fordømd i ein haustdrøymd vår. - tor jonsson
eg fant ikkje ud ka dikt d va fra, men d e jaffal tor jonsson. han lige eg godt.
dette e fuste strofen i Einsemda
Dette: å stå åleine
midt i ei verd så grenselaust rik,
er som å leva livet
i lag med sitt eige lik.
ein dag vil eg og ha sånne ord som tor jonsson. håbe eg.
Du e kje deprimert! Solå e på plass! Opptaksprøven din komme til å bli et meget solid stykke tekst, så det så... Du kan pussla med ord, og e flinke t det.
SvarSlettnajda. eg e ikkje meir nerfor enn vanligt. tror bare ikkje june e vande me sinnstemningen min, som eg e. =) kunstnar-sjelar vett du, di e drømmara alle. you should know. ;)
SvarSlett